sonun başladığı yer ki o mahşer
ecel teri gibi kafi soğuk ve ıssız
hüzün kara deri eldiveni ölümün
adeta iki el boğazımda acımasız
bir kadın düşün başı inancıyla bağlı
ziynetlerini ört buyrulmuş arş-ı aladan
kara pençe yüzünde saklar ifadeyi
yaşarken kefen giyer geçer dünyadan
ne yazgı bu hep ensemde karanlık
yırtıp atmadık mı hımarları daha dün
tabuyu yıkan devrim ile daha özgür
yaşamak eşitçe hakkın bununla öğünHakan Kırdar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder